به گزارش CNBC، در شرایطی که سرمایهگذاران خطرپذیر برای تامین منابع مالی هنگفت استارتاپهای هوش مصنوعی رقابت میکنند، برخی دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی مسیر متفاوتی در پیش گرفتهاند. این سرمایهگذاران به جای مشارکت در قراردادهای بزرگ، روی استارتاپهای کوچکتر و نوپا تمرکز کردهاند تا در بلندمدت سود بیشتری کسب کنند.
دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی (Family Offices) مجموعههایی هستند که مدیریت دارایی و سرمایهگذاری خانوادههای ثروتمند را بر عهده دارند.
بر اساس دادههای PitchBook، قراردادهای بزرگ سرمایهگذاری با ارزش حداقل ۱۰۰ میلیون دلار، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ سهمی معادل ۸۷.۵ درصد از کل سرمایهگذاری خطرپذیر آمریکا را به خود اختصاص دادهاند.
با این حال، برخی سرمایهگذاران معتقدند ورود به استارتاپهای کوچک در مراحل اولیه فعالیت میتواند فرصتهای سودآورتری نسبت به سرمایهگذاری در شرکتهای بزرگ و شناختهشده ایجاد کند.
چرا سرمایهگذاری در استارتاپهای کوچک جذابتر شده است؟
جیسون بلنک، سرمایهگذاری که دفتر خانوادگی خود را در سال ۲۰۲۴ تاسیس کرده، معتقد است تصور رایجی درباره کاهش ریسک سرمایهگذاریهای بزرگ وجود دارد که لزوما درست نیست.
به گفته او، سرمایهگذارانی که در مراحل پایانی رشد استارتاپها مبالغ هنگفتی پرداخت میکنند، اغلب با ارزشگذاریهای نزدیک به اوج بازار و شرکتهایی با سرعت رشد کمتر مواجه میشوند. در نتیجه، ظرفیت افزایش ارزش سرمایهگذاری آنها محدودتر خواهد بود.
جان موریسی، مدیر اجرایی Shea Ventures، نیز معتقد است برای خانوادههایی که سرمایهگذاری را با افق چندنسلی انجام میدهند، انتظار طولانیتر برای دستیابی به بازدهی بیشتر ارزشمند است.
خانواده شی که شرکت ساختمانی آن در ساخت پل گلدن گیت و سد هوور مشارکت داشته، از اواخر دهه ۱۹۶۰ در حوزه سرمایهگذاری خطرپذیر فعالیت میکند.
موریسی میگوید هدف این مجموعه حفظ و افزایش ثروت خانوادگی در بلندمدت و با بهرهوری مالیاتی است. از نگاه او، سرمایهگذاری با رشد مرکب دورقمی در طول سالها میتواند بهتر از سرمایهگذاری کوتاهمدتی باشد که سود بالایی ایجاد میکند، اما سرمایهگذار را دوباره به جستجوی فرصت جدید وادار میکند.
او همچنین تاکید میکند که برخلاف سرمایهگذاران نهادی بزرگ و صندوقهای ثروت ملی، بیشتر دفاتر خانوادگی منابع محدودتری برای مشارکت در قراردادهای میلیارددلاری دارند.
سرمایهگذاری در استارتاپهای نوپا با ارزشگذاری پایینتر
موریسی معتقد است صندوقهای سرمایهگذاری در مراحل اولیه، هماهنگی بیشتری با اهداف دفاتر خانوادگی دارند.
به گفته او، مدیران صندوقهایی که در مراحل پایانی رشد شرکتها سرمایهگذاری میکنند، ممکن است با دسترسی به قراردادهای بزرگ و بهرهبرداری از رشد ارزش شرکتها، پاداش قابلتوجهی دریافت کنند. در مقابل، صندوقهای متمرکز بر استارتاپهای کوچک برای کسب چنین پاداشی به رشد چندبرابری سرمایهگذاریهای خود نیاز دارند.
شی ونچرز علاوه بر سرمایهگذاری مستقیم، از صندوقهایی مانند Shakti حمایت میکند. این صندوق پنجساله حتی پیش از تولید محصول یا کسب درآمد، روی استارتاپها سرمایهگذاری میکند.
کوال دسای، بنیانگذار و شریک شاکتی، میگوید سرمایهگذارانی که برخلاف جریان غالب بازار حرکت میکنند، همچنان میتوانند شرکتهایی با ارزشگذاری پایین و جذاب پیدا کنند.
شاکتی در حوزه هوش مصنوعی نیز فعالیت دارد، اما به دنبال بخشهایی با رقابت کمتر است. برای نمونه، دو شرکت رباتیک فعال در جمعآوری زباله در سبد سرمایهگذاری این صندوق قرار دارند که یکی از آنها بر جمعآوری زبالههای فضایی تمرکز دارد.
استارتاپهای کوچک در کنار غولهای هوش مصنوعی
شی ونچرز و Blanck Capital برای مدیریت ریسک، بخشی از داراییهای خود را به سرمایهگذاری در شرکتهای در حال رشد اختصاص میدهند.
بلنک از رویکردی متوازن استفاده میکند که در آن سهام شرکتهای بورسی بخش اصلی سبد را تشکیل میدهد و سرمایهگذاریهای خطرپذیر، از جمله استارتاپهای نوپا و معاملات ثانویه (خرید سهام از سرمایهگذاران قبلی)، سهم کوچکتری دارند.
او با وجود سرمایهگذاری در Anthropic، شرکت مطرح هوش مصنوعی کلاد، به فرصتهای کمتر شناختهشده علاقه بیشتری نشان میدهد.
یکی از این شرکتها Longshot Space Technology است که سامانهای موسوم به «تفنگ فضایی» برای پرتاب محموله به مدار زمین توسعه میدهد.
بلنک کپیتال از مرحله پیشبذری (نخستین مراحل تامین سرمایه) در سال ۲۰۲۳ از این شرکت حمایت کرده است. لانگشات از آن زمان قراردادهایی با نیروی هوایی آمریکا، آژانس پروژههای پژوهشی پیشرفته دفاعی دارپا DARPA و نیروی دریایی آمریکا به دست آورده است.
بلنک تاکید میکند که محبوبیت یک استارتاپ لزوما به معنای سودآورترین بودن آن نیست. به گفته او، آنتروپیک ممکن است توجه بیشتری جلب کند، اما این موضوع تضمین نمیکند که بهترین سرمایهگذاری سبد او باشد.